Wiccan Rede
De moderne hekserij volgt een ethische code die samengevat werd in de zogenaamde Wiccan Rede of heksenraad, die uit het Gardneriaanse Boek der Schaduwen afkomstig is.:
Doe wat gij wilt, zolang het niemand schaadt.
De oorsprong van de Wiccan Rede is onduidelijk. Waarschijnlijk is de tekst een aanpassing van de Wet van Telema van Aleister Crowley: "Doe wat ge wilt, zal de gehele wet omvatten."
Voor vele buitenstaanders lijkt de Wiccan Rede een egocentrische tot egoïstische ethiek te omvatten: Doe je zin maar...! In vele heksencovens wordt er intens gedebatteerd over deze ethische code en er zijn heel wat exegeses gepubliceerd. De meeste heksen zijn het eens met wat de Gardneriaanse hogepriesteres Judy Harrow scheef in haar artikel Exegesis on the Wiccan Rede dat gepubliceerd werd in de tijdschriften Harvest in 1985 en The Hidden Path in 1987. De Wicca is volgens Harrow geen religie van volgelingen. Elke verantwoordelijkheid ligt bij de individuele heks, zoals blijkt uit Doe wat GIJ wilt.
Judy Harrow schrijft: "Elk van ons is onderworpen aan externe verwachtingen en druk, vanwege onze families, onze werkgevers, onze vrienden en de maatschappij in het algemeen. (...) De Wiccan Rede volgen, betekent dat we de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van onze daden aanvaarden en zelf beslissen wanneer we de regels zullen volgen, aanvechten of ontwijken."
De Wiccan Rede nodigt uit tot introspectie, schrijft Harrow. Doe wat gij WILT, is de zoektocht naar de eigen vrijheid, die geboden wordt door bewuste keuzes die het individu maakt.
DOE wat gij wilt, houdt volgens Harrow de oproep tot actie in. "Wacht niet op de prins op het witte paard, of op de revolutie. Geef je moeder of het systeem de schuld niet. (...) Maar let op: doen en denken zijn complementair."
Het eerst deel van de Wiccan Rede gaat over het individu, het tweede deel plaatst het individu in een ruimere context. "Op zichzelf bekeken zou "Doe wat gij wilt" een vervelende competitieve maatschappij doen ontstaan, een Oorlog van Een tegen Allen (...) Het "Zolang het niemand schaadt" plaatst ons in de duale context van de menselijke maatschappij en de complexe levensvorm die Moeder Gaia is."
"De Wiccan Rede laat ons bewust zijn van de resultaten van onze daden, niet enkel in de tijd, als een persoonlijke lange termijnplanning, maar ook in de ruimte -overwegend hoe onze daden onze families, collega's, gemeenschap en het leven op Aarde kunnen beïnvloeden- en laat ons met deze bedenkingen rekening houden bij het nemen van onze beslissingen."
"Maar," zo schrijft Harrow, "net zoals de rest van de Wiccan Rede kan de passage "Zolang het niemand schaadt" niet kritiekloos nagevolgd worden. Het is immers onmogelijk voor wezens die eten om niemand te schaden. Elke weigering om tot daden over te gaan uit angst om iemand te schaden is eveneens een beslissing en een daad, en zal op een of andere manier gevolgen hebben. Als je overweegt dat "niemand" ook jezelf omvat, wordt het duidelijk dat we hier te maken hebben met een doelstelling en een ideaal, en niet met een regel. De Kunst der Wijzen, die uitgaat van een ethische volwassenheid, biedt ons geen voorgekauwde regels. Het leven zelf, en de religies die het leven erkennen, verlangen dat we leren, beslissen, doen en de resultaten ervan aanvaarden."
Alle teksten uit ABRACADABRA - lexicon van de moderne hekserij: © Jan de Zutter