De wet van Bulwer-Lytton: Luchtkastelen hebben hoge onderhoudskosten.
Nieuwe maan

Volgende volle maan:
4 juni - 23u49

Naamgeving

De Naamgevingsceremonie of wiccaning is een geboortenritueel dat steeds meer door heksen wordt uitgevoerd. De Wicca kent het concept van de erfzonde niet en heeft dus geen behoefte om, na de geboorte, duivels te verdrijven via een doopplechtigheid.

De Naamgeving is daarentegen een eerste overgangsritueel, een ceremonie om het pasgeboren kind te verwelkomen op de wereld. Het is eveneens een publieke verbintenis van de ouders om zorg te dragen voor het kind. De meeste heksen zien deze ceremonie niet als een toetreding van het kind tot hun religieuze gemeenschap. Heksen en paganisten vinden dat kinderen zelf hun geloof moeten kunnen kiezen als ze zich daar zelf klaar voor voelen. Sommige paganistische ouders zijn echter wel van mening dat ze hun kinderen volgens de paganistische ethiek en met de paganistische feesten moeten opvoeden, zonder dat het kind verder tot lidmaatschap wordt verplicht.

De Naamgevingsceremonie wordt uitgevoerd door de ouders, al dan niet met de hulp van de hogepriester en hogepriesteres en al dan niet in het bijzijn van de covenleden of de familie. Het kind wordt voorgesteld aan de Wachters van de Vier Windrichtingen, gezalfd met olie, en gewijd met zout water en een zachte wierook. Zout water en wierook staan voor de vier elementen: aarde (zout), water, lucht (rook) en vuur (waarop de wierook gebrand wordt). Het ritueel eindigt meestal met een cake- en wijnceremonie.

Het ritueel kan gehouden worden in de Cirkel, waarbij de werkzaamheden op gebruikelijke wijze worden aangevat. Het onderstaand ritueel is een Greencraftversie van de Naamgevingsceremonie. De Wachters van de Vier Windrichtingen worden niet aangeroepen, maar het kind wordt in de vier kwartieren aan de wachters voorgesteld:

Wachters van de Poorten van het Oosten, hier is (naam). Schenk hem/haar de adem van het leven, de vrijheid van de gedachte, de wijsheid van de hazel, de welsprekendheid van de raaf.
Wachters van de Poorten van het Zuiden, hier is (naam). Schenk hem/haar de warmte van een thuis, de gloed van liefde, het doorzettingsvermogen van de berk, het vuur van de lynx.
Wachters van de poorten van het Westen, heren van wedergeboorte, hier is (naam). Schenk hem/haar de sappen die door alle leven stromen, het reinigende water, de gevoeligheid van de wilg, de trouw van de wolf.
Wachters van de Poorten van het Noorden, hier is (naam). Schenk hem/haar de vruchtbaarheid van de aarde, de standvastigheid van de rots, de zuiverheid van de meidoorn en de wilskracht van de stier.

Daarna wordt het kind met olie gezalfd door de hogepriesteres als het een jongen is, of de hogepriester als het een meisje is. De zalving kan ook door de ouders uitgevoerd worden.

Ik zalf je voeten,
dat ze je leiden op het pad van evenwicht
Ik zalf je handen,
dat ze arbeiden voor het goede
ik zalf je hart,
dat het met kracht en liefde mag kloppen
ik zalf je lippen,
dat ze steeds de waarheid spreken
ik zalf je voorhoofd,
dat de wijsheid zal zoeken

Het voorhoofd van het kindje wordt dan met zout water besprenkeld: Ik geef je de stevigheid van de rots in de soepelheid van de branding

Het kindje wordt door de wierook gehaald: Ik geef je de vrijheid van de wind, in de gloed van onze warmte

De ouders leggen nu samen een gelofte af:

Wij beloven plechtig, om onze zoon/dochter te beschermen, op te voeden, en hem/haar raad te geven tot hij/zij de leeftijd bereikt heeft om zijn/haar eigen pad te gaan. Liever zien wij hem/haar uitgroeien tot een eerlijk dan tot een behendig mens; liever tot een mens met eigen inzichten, dan tot de navolger(ster) van zijn/haar ouders. En als de tijd gekomen is, zullen wij leren van zijn/haar inzichten die opborrelen uit de bron van het nieuwe leven. Dat beloven wij, in naam van Karnayna en Aradia.
Blessed Be (naam) en welkom.

Daarna wordt overgegaan tot de cake en wijn ceremonie, eventueel tot het uitdelen van kleine presentjes voor het kind.

Alle teksten uit ABRACADABRA - lexicon van de moderne hekserij: © Jan de Zutter