athame
Het athame is het rituele heksenmes, dat bij de meeste rituelen wordt gebruikt. Elke heks moet, bij de eerste graadsinwijding een athame hebben. Heksen beschikken vaak over twee verschillende messen, een athame, met een zwart of donker heft en een boline, met een wit heft. Het eerste is een zuiver symbolisch mes. Het wordt niet gebruikt om mee te snijden. Het tweede is een ritueel werktuig dat gebruikt wordt tijdens magische handelingen om symbolen in kaarsen te kerven, touwen of linten door te snijden, enzomeer.
De meeste covens beschikken slechts over één boline, terwijl elke individuele heks een athame bezit. Het individuele athame wordt nooit door derden aangeraakt. Athame en boline samen staan duidelijk voor de dualiteit van het goddelijke -zwart en wit- die de Wicca kenmerkt.
Waar het woord athame vandaan komt, is onduidelijk. Mogelijk vond Gerald Gardner het terug in het verhaal The Master of the Crabs van Clarck Ashton Smith in een uitgave van Weird Tales uit 1947, waarin Smith het heeft over arthame, met een extra r, dat omschreven wordt als een magisch werktuig.
Het athame heeft meestal een tweesnijdend lemmet en is over het algemeen van staal gemaakt. Er zijn echter ook bronzen, zilveren, koperen of zelfs inoxen athames in gebruik. Erfheksen gebruiken vaak een athame van silex omdat ze menen dat metaal invloed kan hebben op de energiestromen in de Cirkel. Het heft is meestal van een zwarte of zwart gebeitste houtsoort vervaardigd, of omwikkeld met zwart leer. Sommige athames hebben een heft in hoorn, been of zijn gemaakt van een hertenpoot.
Het athame is een mannelijk symbool en wordt tijdens de symbolische Grote Rite gebruikt om de wijn mee te wijden, door het lemmet (het mannelijke) in de kelk met wijn (het vrouwelijke) te dopen. Het wordt eveneens gebruikt bij de werkzaamheden aan het altaar, voor het trekken van de Cirkel en het uitnodigen van de Wachters van de Vier Windrichtingen. Voor de laatste twee handelingen wordt ook vaak een zwaard gebruikt. Op het altaar staat het athame symbool voor één van de vier elementen, meestal het element lucht, soms het element vuur.
Het heft van elke athame wordt versierd met een aantal symbolen, tekens of zegels, die variëren al naargelang de traditie. De oorspronkelijke tekens die Gerald Gardner gebruikte zijn ontleend aan het grimoire, de Sleutel van Salomon, dat spreekt over een ritueel "mes met zwart heft" dat gebruikt wordt bij het "trekken van de Cirkel."
In het Boek der Schaduwen staan twee reeksen tekens vermeld die elk aan een zijde van het heft moeten gegrift worden en die overgenomen werden uit de Sleutel van Salomon:
Het symbool van de Gehoornde God; de initiaal van één van de namen van de Gehoornde, een onduidelijke letter uit het Thebaanse alfabet, mogelijk een F of een variante op de H (Herne) of C (Cernunnos); de twee s'en voor de roede en de kus (in het Engels Salute and Scourge); het symbool van de wassende en afnemende maan; de initiaal van een van de vele namen van de Godin, namelijk de Hebreeuwse letter Aleph die mogelijk voor Aradia staat.
Aan de andere zijde: De acht spaken van het wiel der seizoenen, de acht sabbats of de acht magische paden van de Wicca (zie magie); de Kracht van de God, gesymboliseerd door een pijl; de sikkel, symbool voor de dood en de S in spiegelbeeld, voor de slang als symbool van leven en wedergeboorte.
Bij een variante zijn de initialen van de God en de Godin vervangen door respectievelijk de ankh, symbool voor het leven, en het teken van scorpio, symbool voor de dood en het ongekende. Aan de andere zijde staat het symbool voor het perfecte koppel, uitgebeeld als een gestiliseerde, knielende man en vrouw; de pijl voor de Kracht van de God; en het achtspakige wiel.
In de Alexandrijnse traditie wordt het zegel van het perfecte koppel bij de derde graadsinwijding, aan elkaar verbonden, als symbool voor de eenheid van het mannelijke en het vrouwelijke die tijdens het derdegraadsritueel beleefd wordt in de Grote Rite.
Sommige heksen geven er de voorkeur aan om geen tekens op hun athame te zetten of om de voorgeschreven tekens, die gebaseerd waren op een magisch grimoire, te vergangen door paganistische symbolen.
Alle teksten uit ABRACADABRA - lexicon van de moderne hekserij: © Jan de Zutter